Chào các bạn! Vì nhiều lý do từ nay Truyen2U chính thức đổi tên là Truyen247.Pro. Mong các bạn tiếp tục ủng hộ truy cập tên miền mới này nhé! Mãi yêu... ♥

13


GÖLGESİYLE ÖVÜNEN KURDUN BAŞINA GELENLER

Kurdun biri akşam geç vakit ücra yerlerde dolaşıyormuş. Akşam üzeri her şeyin gölgesi uzun olur, kurt da kendi gölgesini görünce koltukları kabarmış: "Aslandan ne diye korkacakmışım ben? Hele şu boyuma posuma bakın! Asıl ben olmalıyım hayvanların kıralı!" demiş. O böyle kuruladursun, oradan bir aslan geçiyormuş, kurdun üzerine atıldığı gibi paramparça etmiş. Kurt can çekişirken: "Kendini beğenip böbürlenmenin sonu böyle olur işte!" demiş.


KURTLA KEÇİ

Kurdun biri bakmış, dik kayaların üzerinde bir keçi dolaşıyor. Ağızının suyu akmış, ama oralara nasıl tırmansın? Aklına bir kurnazlık gelmiş, keçiye: "Ayol, oralarda dolaşmaktan korkmuyor musun? Ya ayağın kayar da düşüverirsen? İn aşağı, bak ne güzel burası: çayırlık, çimenlik..." demiş. Ama keçi kanmamış: "Senin beni çayıra çağırman benim karnım doysun diye değil, senin karnın doysun diye... Belli ki aç kalmışsın!" demiş.

Kötüler, iç yüzlerini bilenlere de kurnazlık etmeye kalktılar mı, kurnazlıkları bir işe yaramaz. -


KURTLA KUZU

Kurdun biri, ırmaktan su içen bir kuzu görmüş, yemek için bir bahane aramış. Kendisi yukarıda, kuzu ise aşağıdaymış, gene de: "Sen benim içtiğim suyu bulandırıyorsun!" demiş. Kuzu: "Aman efendimiz! ben sizin suyunuzu nasıl bulandırırım? dudaklarımı bile değdirmiyorum. Hem siz yukarıdasınız, ben aşağıdayım, su yukarı doğru akmıyor ya!" demiş. Kurt o yandan tutturamayınca başka bir bahane denemiş: "Geçen yıl bir kuzu benim babama sövmüştü, sen değil misin o?" demiş. Kuzu: "Aman efendimiz, nasıl ben olurum? Geçen yıl ben daha doğmamıştım ki!" demiş. Kurt bakmış ki olmayacak: "Dil ebesisin sen, her şeyin yanıtını buluyorsun, buluyorsun ya, ben gene yiyeceğim seni" demiş.

Bu masal da gösteriyor, bir kimse kötülük etmeye karar verdi mi, siz kendinizi savunmak için ne kadar uğraşsanız boştur.


TAPINAĞA SIĞINMIŞ KUZUYLA KURT

Kurdun biri bir kuzunun peşine düşmüş. Kuzu kaçmış, kaçmış, bir tapınağa sığınmış. Kurt: "Ayol, oraya ne girersin? Toyun seni görürse, yakaladığı gibi tanrıya kurban eder" demiş. Kuzu: "Ne yapalım?" demiş, "kendimi sana yedireceğime tanrıya kurban olurum, daha iyi!"

Ölecek olduktan sonra bari onurumuzla ölelim, bu masal onu söylüyor.


KURTLA KOCAKARI

Kurdun karnı acıkmış, bir şey bulsam da yesem diye dolaşırmış. Gitmiş, gitmiş, bir evin önüne gelmiş. İçeriyi dinlemiş, bir de bakmış ki içeride bir çocuk ağlıyor, bir kocakarı da: "Sus, yoksa şimdi seni kurda veririm!" diyor. Kurt, kocakarının sahi söylediğini sanıp orada uzun uzun beklemiş. Akşam olmuş, çocuğu veren yok. içeriyi bir daha dinlemiş, bu sefer de bakmış ki kocakarı çocuğa: "Kurt gelirse, biz onu tutar öldürüveririz!" diyor. Kurt bunu duyunca:: "Ne acayip insanları var bu evin! önce ne diyorlar, sonra ne yapmaya kalkıyorlar!" demiş, dönmüş geldiği yere.

Bu masal, yaptıkları dediklerine uymayan kimseler için söylenmiş. .


KURTLA BALIKÇIL KUŞU

Kurdun biri karnını doyururken kemik boğazında kalmış: "Beni kurtaracak birini bulurum" diye dolaşmaya başlamış. Önüne bir balıkçı i kuşu çıkmış: "Şu boğazımdaki kemiği alıver, emeğinin karşılığını veririm" demiş. Balıkçıl kuşu hemen gagasını kurdun ağzına sokmuş, boğazından kemiği çekivermiş, sonra da parasını istemiş. Kurt bakmış, bakmış: "Ayol, kurdun ağzından başını sağ esen çıkardın, o yetmiyor gibi bir de para mı istersin?" demiş.

Kötülere ettiğimiz iyiliğe karşılık bize bir zararları dokunmazsa gene ne mutlu! Bu masal onu söylüyor.


KURTLA AT

Kurdun biri bir tarladan geçiyormuş, boydan boya arpa görmüş. Kurt ne yapsın arpayı? yiyemez ki! Bırakıp gitmiş. Yolda önüne bir at çıkmış. Onu görünce: "Ben de seni arıyordum," demiş; "şurada arpa buldum, ama yemedim, sana sakladım, bayılırım senin dişlerinin gıcırtısına. Gel, sen ye, ben de seyredeyim." At kanmamış bu sözlere: "Yahu," demiş, "ben kurtlan bilmez miyim? Sen arpa yiyebilseydin karnını doyurmak zevkini bırakır da kulaklarının zevkini düşünür müydün?"

Yaradılışlarından kötü olanlar, kendilerine iyilik ediyormuş gibi bir süs verseler de gene kimseyi kandıramazlar.


KURTLA KÖPEK

Kurdun biri, boğazına tasma bağlanmış semiz bir köpek görmüş: "Seni böyle kim besledi?" diye sormuş. Köpek: "Avcının biri" demiş. Bunun üzerine kurt: "Dilerim, hiç bir kurt bu hale düşmesin! Böyle ağır bir tasma taşımaktansa açlık yeğdir" demiş.


KURTLA ASLAN

Bir gün kurdun biri bir koyun kaçırmış, inine götürüyormuş. Önüne bir aslan çıkmış, koyunu çekmiş almış. Kurt çekinip biraz uzaklaşmış: "Bu seninkine haksızlık derler, benim malımı alıyorsun!" demiş. Aslan gülmeye başlamış: "Doğru," demiş, "sana bir dostun vermişti, değil mi?"

İşleri yolunda gitmeyince birbiriyle kavgaya tutuşan gözleri doymaz hırsızlar, eşkıyalar bu masalı duysun da ibret' alsınlar.


KURTLA EŞEK

Kurdun biri öteki kurtlara başkan seçilmiş, hemen yeni bir yasa çıkarmış: "Bundan böyle her kurt avda eline ne geçirirse öteki kurtlarla paylaşacak, böylelikle hiçbir kurt açlık çekmeyecek, birbirimizi yemekten kurtulacağız" demiş. Orada bunları dinleyen bir eşek varmış, hemen gelip: "Senin bu yeni yasana doğrusu diyecek yok, çok güzel, yüreğinin yüceliğini gösterir, ama sen dünkü avını götürdün inine sakladın, onu niçin ortaya çıkarıp öteki kurtlarla paylaşmıyorsun?" demiş. Kurt utanmış, yasayı geri almış.

Hakka, adalete uygun dediğimiz yasaları çıkaranların çoğu, o yasalara kendileri uymaz.


KURTLA ÇOBAN

Kurdun biri bir koyun sürüsünün arkasına takılmış, bir kötülük etmeden gidiyormuş. Çoban önce ondan bir düşmandan çekinir gibi çekinmiş, her yaptığını korkarak gözetlemiş. Ama bakmış ki kurt hiçbir kötülüğe kalkışmıyor, koyunlar- dan birini bile kaçırmak sevdasında değil: "'Bu kurt kötü bir hayvana benzemiyor, fırsat kollayan bir düşman durumu var mı onda? Bıraksam koyunları bekleyecek" diye düşünmüş. Kendisinin kasabada bir işi varmış, koyunları kurda emanet edip gitmiş. Olmuş kurdun istediği: çobansız sürüyü bulunca bir başından girip öteki başından çıkmış. Çoban akşam gelip de koyunlarının çoğunun ölmüş olduğunu görünce bulamış dövünmeye: "Meheldir bana," demiş "ne demeye kalktım da koyunlarımı kurda emanet ettim!"

İnsanlar arasında da böyledir: aç gözlüye bir mal emanet edersin de sonra o maldan hayır mı kalır?


TOK KURTLA KOYUN

Boğazına kadar doymuş bir kurt, yolda bir koyun görmüş. Koyun, korktuğu için olacak, hemen yere serilmiş. Kurt yanına yaklaşmış, içi rahat etsin diye uzun uzun dil dökmüş: "Bana üç doğru söz söyle, seni salıvereyim" demişi Koyun: "Birincisi, keşke ömrümde seni görmeyeydim; ikincisi, gördüm, bari gözlerin kör olsaydı; üçüncüsü, dilerim, bütün kurtlar vebaya tutulun da geberin, çünkü bizden bir kötülük görmediğiniz halde gene bize etmediğinizi koymuyorsunuz" demiş. Bu üç sözün doğruluğuna kurdun da bir diyeceği olmamış, koyuna hiç dokunmamış, salıvermiş.

Doğruyu söylemek çoğu düşmanı bile yumuşatır, bu masal onu gösteriyor.


YARALI KURTLA KOYUN

Kurdun birini köpekler ısırmış, yere sermişler. Kımıldanacak durumu olmadığından yiyecek de bulamıyormuş. Öteden bir koyun görüp de seslenmiş: "Ne olur! bana şu dereden biraz su getirsene! Sen benim suyumu getirirsen yiyeceğimi ben kendim bulurum" demiş. Koyun bunu duyunca: "Evet!" demiş, "ben sana su getireyim, sen de karnını doyurmak için beni ye, öyle mi?"

Bu masal, düzenle aldatmaya kalkan kötüler için söylenmiş.


LAMBA

Lambanın biri yağı içmiş, içmiş, esrikleşmiş, parıl parıl yandığı için kendini güneşten de üstün görmeye başlamış. Tam o sırada yel esip de söndürüvermez mi! Bir insan gelmiş, yeniden yakmış: "Lamba," demiş, "ışığını ver ama çeneni tut: güneşin ışığı seninkine benzemez; bak, o sönüveriyor mu?"

Birinden iltifat gördük, adımız saygıyla anıldı diye hemen koltuklarımızı kabartmayalım; kendi içimizde olmayıp dışarıdan kazandığımız hiçbir şey gerçekten bizim sayılmaz.


BAKICI

Bakıcının biri kasabanın alanına oturmuş, gelenin geçenin falına bakıp birçok para kazanıyormuş. O sırada adamın biri koşarak gelmiş: "Ne duruyorsun? Şimdi senin evin önünden geçtim, kapıları kırmışlar, içeride ne var ne yok alıp götürmüşler" demiş. Bakıcı hemen yerinden sıçramış, dövüne dövüne evine koşmuş. O durumunu görenlerden biri: "Ayol! sen başkalarının başına gelecekleri bilirsin de kendi başına geleceği neden bilmezsin?" demiş.

Bu masal, kendi işlerini bir türlü yoluna koyamazken başkalarının işine karışanlar için söylenmiş.


ARILARLA ZEUS

Anlar, ballarını insandan kıskandıkları için yüce tanrı Zeus'un katına çıkmışlar: "Bize güç bağışla da peteklerimize yaklaşanları iğnemizle sokup öldürelim" demişler. Zeus arıların bu hasisliğine kızmış: "Bundan sonra siz kimi sokarsanız hem iğnenizi çekemeyecek, hem de öleceksiniz!" demiş.

Bu masal, başkalarına kötülük edelim diye kendileri de acıya katlanan kimseler için söylenmiş.


ARICI

Adamın biri bakmış ki arıcının evinde kimse yok, içeri girip balı da petekleri de çalmış. Arıcı evine dönüp de kovan- lan boş bulunca uzun uzun düşünmeye başlamış. O sırada arılar da çiçek özü toplamaktan dönmüşler, hepsi arıcının başına üşüşmüş, sokup canını acıtmışlar. Arıcı: "Sizi hayvanlar," demiş, "balınızı çalana bir şey yapmazsınız, bırakırsınız gider, benim ettiğim iyiliğe karşılık da beni sokarsınız!"

İnsanlar arasında da öyledir: çoğu bilgisizliğimiz yüzünden asıl düşmanlarımızdan çekinmeyiz de dostlarımızdan kuşku duymaya kalkarız.


MENAGYRTESLER

Menagyrteslerin, yani toprak tanrıçası Kybele'nin dilenci toyunlarının bir eşekleri varmış, dilenmeye çıktıkları zaman yürekleri ona yüklerlermiş. Günün birinde eşek yorgunluğa dayanamayıp ölmüş; toyunlar hayvanı yüzmüşler, derisinden birkaç tane def yapıp çalmaya başlamışlar. Yolda giderken kendileri gibi dilenmeye çıkmış başka toyunlara rastlamışlar. Onların: "Hani sizin eşeğiniz? ne oldu?" diye sormaları üzerine: "Eşeğimiz öldü, ama sağken ne kadar dayak yiyorsa gene o kadar yiyor" demişler.

Köleler için de çoğu öyledir: azat edilseler de gene kölelik etmekten kurtulamazlar.


FARELERLE GELİNCİKLER

Fareler gelincikler arasında savaş varmış. Fareler boyuna yenilmekten bıkmışlar, böyle yenilmelerini başlarında komutan olmamasından bilerek toplanmışlar, kendilerine birkaç komutan seçmişler. Bu yeni komutanların koltukları kabarmış. Elbette! o kadar farenin oyunu kazanıp seçilmek az şey mi? Bayağı birer er olmadıklarını göstermek için kendilerine birer boynuz yapıp başlarına takmışlar. Gene bir cenk olmuş. Bu kez de talihleri iyi gitmemiş, gene fareler yenilmiş. Hepsi deliklerine doğru kaçışmışlar; erler kolayca içeri girip yakayı sıyırmışlarsa da komutanlar boynuzları yüzünden deliğe sığamamış, gelinciklerin eline düşmüş. yenip yutulmaktan kurtulamamışlar.

Koltuklarımız kabarsın diye başımıza taktığımız süsler, çoğu başımıza bela getirir.


SİNEK

Sineğin biri et dolu bir çömleğe düşmüş. Salçanın içinde boğulacağı sırada: "Yedim, içtim, sıcak sıcak da yıkandım; artık ölebilirim, gam yemem!" demiş. İnsanlar, acısız geldikten sonra, ölüme de katlanırlar, bu masal onu gösteriyor.


SİNEKLER

Yere bal dökülmüşmüş, sinekler üşüşüp yemeye başlamışlar. Şölen pek hoşlarına gitmiş, bir türlü ayrılmak istemiyorlarmış. Sonunda ayrılmak istemişler, istemişler ama bu sefer de becerememişler: ayakları bala yapışmış, bir türlü uçamamışlar. Orada kalıp öleceklerini anlayınca: "Ah! bizim kara bahtımız! biraz zevk edeceğiz diye canımıza kıymışız da haberimiz yok!" demişler.

Oburluk öyledir işte başımıza türlü belalar getirir.


KARINCA

Şimdi karınca dediğimiz hayvan yok mu, vaktiyle o da bir insanmış, çiftçilik edermiş. Ama kendi çalışmasıyla yetiştirdiklerini az bulur, başkalarının malına göz diker. komşularının yemişlerini çalarmış. "Zeus onun o açgözlülüğüne kızmış, şimdi gördüğümüz gibi bir karınca yapmış. Kalıbı değişmiş ama huyu değişir mi? Gene de tarla tarla dolaşır, başkalarının buğdayını, arpasını çalar, kendi canı için götürür ambarlarına saklar.

Yaradılışlarında kötülük olan kimseler ağır cezaya uğrasalar da gene huyları değişmez, bu masal onu gösterir.


KARINCAYLA TONUZLAN BÖCEĞİ

Yaz günlerinde karıncanın biri tarlalarda dolaşıyor, kışın yemek için buğday, arpa topluyormuş. Karşısına bir tonuzlan böceği çıkmış: "Bu ne çalışma, yahu" demiş. "Baksana. bütün hayvanlar işi gücü bırakmış, keyfediyorlar. Sen de biraz eğlensene!" Karınca hiç yanıt vermemiş. Gel zaman git zaman kış olmuş, yağmurlar yağıp tezekleri ıslatmış, tonuzlan böceği karnını doyuracak bir şey bulamayınca gelmiş, karıncaya yalvarmış. Karınca: "A tonuzlan böceği!" demiş, "ben çalışıp dururken benimle alay edeceğine sen de çalışsaydın, bugün bu hale düşmez, azıksız kalmazdın!"

Bolluk zamanında geleceği düşünmeyen insanlar da, zaman değişince. yoksulluğa düşer, bellerini doğrulamazlar.


KARINCAYLA KUMRU

Karıncanın biri susamış, su içmeye bir dereye inmiş; ama tutunamamış, akıntıya kapılmış, az kalsın boğuluyormuş. Uzaktan onu bir kumru görmüş, durumuna acımış, ağaçtan küçük bir dal koparıp dereye atmış; karınca dala binmiş, canını kurtarmış. O sırada kuşçunun biri, ökselerini hazırlamış, kumruyu yakalamak istiyormuş. Karınca işi anlamış, gelip kuşçunun ayağını ısırmış. Kuşçu canının acısından ökselerini yere almış, kumru da kaçıp kurtulmuş.

Birinden bir iyilik gördük mü, biz de ona iyilik etmeye çalışmalıyız; bu masal onu gösteriyor.


TARLA FARESİYLE KENT FARESİ

Bir tarla faresi bir ev faresiyle ahbap olmuş, bir gün birlikte yemeğe çağırmış. Ev faresi gelmiş, ama bakmış ki otla buğdaydan başka bir yiyecek yok. Hoşlanmamış, Tarla faresine: "A dostum!" demiş, "bu senin yaşamana karınca gibi yaşamak derler. Bense, önümdeki önümde, ardımdaki ardımda. bolluk içinde yaşarım. Sen benimle gel, bizim evdekileri

paylaşır, ikimiz de mis gibi geçiniriz." İkisi de hemen kalkıp yola düzülmüşler. Ev faresi arkadaşına sebzeler çıkarmış, buğday çıkarmış, incir, peynir, bal, yemiş çıkarmış. Tarla faresinin ağzı kulaklarına varmış: "Ben ne dedim de bu güne kadar tarlalarda kaldım!" diyerek dövünmüş. Tam yemeğe oturacakları sırada bir adam gelmiş, kapıyı açmış. İki fare, gürültüden korkup her biri bir deliğe girmiş. Gürültü dinince çıkmışlar, incirden tadacaklarmış, bu kez de başka biri odadan bir şey almaya gelmiş. Gene bir deliğe kaçmışlar. Bunun üzerine tarla faresi kamının açlığını unutup arkadaşına: "Dostum," demiş, "bana izin! Sen doyasıya yiyip içiyorsun, can besliyorsun, ama türlü türlü tehlikeler, türlü türlü korkular geçiriyorsun. Ben gene gidip buğdayımla arpamı yiyeyim: yoksul yemeğidir ama ne de olsa gönül rahatıyla yenir."

Türlü korkular çekerek tatlılar, börekler yemektense bir lokma ekmeğini rahat rahat yemek yeğdir, bu masal onu söylüyor.


FAREYLE KURBAĞA

Bir tarla faresinin başına gelecekler varmış, kalkmış, bir kurbağayla ahbap olmuş. Niyeti hiç de iyi olmayan kurbağa, farenin ayağını kendi ayağına bağlamış. Önce gidip bir yerde buğday yemişler; sonra dere kıyısına gitmişler. Kurbağa: "Vırak! Vırak!" diye sesler çıkartarak suya dalmış, fareyi de sürüklemiş. Zavallı fare suda nasıl soluk alsın? Boğulup şişmiş; ama ölünce de suyun üzerine çıkmış. Yukarıdan bir çaylak geçiyormuş, görünce hemen inmiş, fareyle birlikte ayağına bağlı olan kurbağayı da almış götürmüş. Ölüler bile öç alabilirler; adaleti seven tanrı her şeyi görür, herkesin cezasını da suçuna göre verir.


DENİZLE YEL 

Adamcağızın biri denizde fırtınaya tutulmuş, kayığı batmış, canını zorla kurtarmış. Karaya bitkin bir durumda çıkmış, kumsalın üzerinde uyuyakalmış. Uyandıktan sonra bir de bakmış ki deniz sütliman, bir dalga bile yok: "Öylesindir sen," demiş, "uslu gözükür, güzel gözükür, insanları kandırırsın; bir de sularında açıldık mı, o zaman azar, canımıza susarsın!" Deniz bu sözleri duyunca bir kadın kıyafetine girip belirmiş, demiş ki: "A dostum! bana ne suç buluyorsun? Yakınacaksan yellerden yakın. Benim asıl durumum, şimdi gördüğün durumumdur; ama yeller ansızın üstüme çöker, sularımı dalga dalga kaldırırlar."

Biri bir suç işledi mi, kendiliğinden mi yapmış, yoksa başka birinin buyruğuyla mı yapmış, onu incelemeli de ona göre yargılamalıyız.


İKİ DELİKANLIYLA KASAP

iki delikanlı bir kasap dükkanına girmişler, et alıyorlarmış. Bakmışlar ki, kasabın öte yanda işi var, içlerinden biri birkaç parça et çalıp ötekinin koynuna sokuvermiş. Kasap dönmüş, et parçalarını göremeyince o iki delikanlıdan bilmiş. Ama alan: "Bende değil!" diye, koynunda saklayan da: "Ben almadım! diye ant içmişler. Kasap onların düzenini anlamış: "Yalan yere yemin ederek diyelim ki benim elimden kurtulursunuz, tanrıların elinden nasıl kurtulacaksınız?" demiş. Yalan yere yemin etmek günahtır; ama o delikanlılar gibi işi düzene vurmuşsunuz, tanrılar aldanır mı hiç?

Bạn đang đọc truyện trên: Truyen247.Pro